Филмскиот портал Collider состави листа на филмови што ги смета за најголемите комедиски промашувања од тој период.
Analyze That (2002)
На врвот на листата се најде продолжението на популарната мафијашка комедија со Роберт Де Ниро и Били Кристал во главните улоги.
Додека првиот филм успешно ги спои криминалистичката приказна и хуморот, продолжението не успеа да го повтори истиот ефект. Критичарите му забележаа дека премногу ги повторува формулите од оригиналот и ги претвора главните ликови во претерани карикатури.
Deuce Bigalow: European Gigolo (2005)
Продолжението на комедијата со Роб Шнајдер го следи главниот лик кој заминува во Европа за да му помогне на пријател, но набрзо се вплеткува во низа хаотични ситуации.
Филмот доби лоши реакции поради хуморот кој се потпира на стереотипи и голем број вулгарни шеги, па често се наведува како едно од најслабите комедиски продолженија од тој период.
Freddy Got Fingered (2001)
Во оваа комедија, Том Грин го толкува ликот на млад човек кој влегува во конфликт со својот татко и предизвикува низа апсурдни ситуации.
Иако бил замислен како провокативна комедија, критичарите го оценија како филм што премногу се потпира на шок-хумор и намерна бизарност.
Gigli (2003)
Еден од најпознатите филмски неуспеси од почетокот на 2000-тите ги обедини тогаш исклучително популарните Бен Афлек и Џенифер Лопез.
Филмот се обиде да спои криминалистичка приказна и романтична комедија, но токму таа комбинација на жанрови беше една од главните забелешки на критичарите. „Gigli“ остана запаметен како едно од најголемите разочарувања на своето време.
Grandma’s Boy (2006)
Приказната го следи тестер на видеоигри кој, по проблеми со сместувањето, се преселува кај својата баба и се обидува да го сокрие својот необичен живот од колегите.
Иако не доживеа успех кај критиката, филмот со текот на времето стекна лојална публика и денес има култен статус меѓу љубителите на специфичен вид хумор.
Pledge This! (2006)
На последното место на листата се најде комедијата со Парис Хилтон во главната улога.
Филмот ја следи претседателката на елитно студентско сестринство која се обидува да го зачува својот статус додека се соочува со нови членки кои не се вклопуваат во нејзиниот свет.
Критичарите оценија дека филмот премногу се потпирал на тогашната популарност на Парис Хилтон, додека сценариото и хуморот останале во втор план.
Филмската историја често покажува дека лошите критики не значат дека некој филм ќе биде заборавен. Дел од остварувањата што критичарите некогаш ги отфрлиле, подоцна ја пронашле својата публика и стекнале култен статус.
Извор: bizlife.rs
